Czy polskie szkolnictwo stać na nowatorskość?

Czy nauka musi zaczynać i kończyć się w szkolnych ścianach? Skądże znowu! Ministerstwo Edukacji Narodowej postanowiło rozszerzyć od tego roku możliwości nauczania o przestrzeń internetową. Programy nowoczesnego kształcenia dzieci w wieku 6 – 18 lat mają wejść w życie od tego roku szkolnego. Plany obejmują wszystkie przedmioty szkolne, również te zaniedbywane dotychczas przez szkolnictwo – historia sztuki czy historia tańca. Na czym polega oryginalność koncepcji?

Nauczyciele w kapciach

Każdy z nauczycieli zobowiązany był do zapoznania się z projektem na rok przed jego oficjalnym wprowadzeniem. Programy szkoleniowe zostały rozesłane do każdej zarejestrowanej polskiej szkoły publicznej, której dostarczono programy komputerowe w dwóch wersjach – dla grona pedagogicznego i uczniów. Nowoczesność nauczania ma przypominać naukę korespondencyjną. Uczniowie mogą pisać do opiekunów poprzez specjalne kontrolowane komunikatory, wykonywać zadane im prace domowe na komputerze, oglądać udostępnione materiały dodatkowe w postaci filmów, map, wykresów, które zostają zapisane na indywidulanym profilu ucznia niczym w kajecie.

Dać palec, a utną rękę?

Minister Edukacji atakowany licznymi pytaniami zatroskanych przeciwników wprowadzania zmian do polskiego szkolnictwa odpowiada, iż dostępne od tego roku programy mają na celu urozmaicenie nauki zarówno dla uczniów, którzy niekiedy potrzebują dodatkowych ćwiczeń pod okiem nauczyciela, jak i wychowawców, którzy, nie opuszczając domu, mają szansę poznać lepiej uczniów w sposób, jakim obecnie komunikują się ludzie na całym świecie. „Korespondowanie przez Internet, wszelakie portale takie jak nasza klasa czy facebook były dla nas sygnałem, że również szkolnictwo powinno uwzględnić ten rodzaj komunikacji interpersonalnej. Dzieciaki nie potrafią zawsze skupić się na tym, co jest na tablicy. Ekran komputera ma ułatwić im naukę w przyjazny, ale nielekceważący pozycję nauczyciela sposób” – przekonuje rzeczniczka prasowa ministra.

Ważne jednak, aby programy nie stały się przykrywką do marnowania czasu przez uczniow. Dany program komputerowy można łatwo zminimalizować i oddać się grom lub odwiedzaniu portali społecznościowych.